Badania przeprowadzone przez E. Studzińską-Srokę, A. Frątczak, W. Bylkę w Katedrze i Zakładzie Farmakognozji Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu miały na celu ocenę zdolności hamujących tyrozynazę przez wyciągi z kwiatów bzu czarnego (Sambucus nigra L.), kwiatów nagietka (Calendula officinalis L.), ziela świetlika (Euphrasia officinalis L.), a także kwasów fenolowych: chlorogenowego, galusowego i kawowego. Następnie określono zależność między właściwościami leczącymi przebarwienia a zawartością polifenoli w badanych ekstraktach.

W doświadczeniu użyte zostały wodne wyciągi z wymienionych surowców roślinnych oraz wymienione kwasy fenolowe. Zdolność inhibicji enzymu tyrozynazy została określona metodą kolorymetryczną, przy użyciu tyrozynazy grzybowej i L-DOPA. Natomiast całkowita zawartość polifenoli została określona metodą z odczynnikiem Folin-Ciocalteau, a otrzymane wyniki przedstawiono jako równoważnik kwasu kawowego.

Wyniki badań potwierdzają wpływ polifenoli na zdolność hamowania tyrozynazy. Otóż najsilniejszą zdolność katalityczną wykazał ekstrakt z kwiatów bzu czarnego (inhibicja aktywności tyrozynazy o 18% silniej od hydrochinonu użytego jako wzorzec), następnie wyciąg z kwiatów nagietka (11%) i wyciąg z ziela świetlika (4%). Zawartość polifenoli w wyciągach przedstawia się następująco: z kwiatu bzu czarnego: 28,52 mg CAE/g surowca, z ziela świetlika: 20,49 mg CAE/g surowca, z kwiatów nagietka: 13,44 mg CAE/g surowca.

Wyniki dotyczące hamowania aktywności tyrozynazy przez kwasy fenolowe wynoszą od 34 do 64%.

Reasumując, przeprowadzone badania dowiodły działania wybielającego przebarwienia wyciągów z kwiatów bzu czarnego, nagietka, ziela świetlika a także kwasów fenolowych obecnych w badanych gatunkach. Ma to związek z zawartością polifenoli w badanych surowcach roślinnych.