W położonym nad Oceanem Atlantyckim malowniczym Saint-Malo naukowcy oraz producenci surowców kosmetycznych dyskutowali o innowacjach w zakresie kosmetologii. Centrum Naukowo-Badawcze Dr Irena Eris zaprezentowało badania silimaryny, składnika aktywnego wchodzącego w skład produktów Pharamaceris.

Sylimaryna na skalę przemysłowa jest uzyskiwana z Silybum marianum Gaertn. (Cardus marianus L.), czyli z ostropestu plamistego (Compositatae). Roślina występuje w Europie Południowej. Jest znana ziołolecznictwu od starożytności. Stosował ją Dioscorides i Jocobus Theodorus.

 

Sylimaryna zawiera flawonolignany (frakcja sylimaryny – do 4%, a w niej sylibina = silibinin, silychristina = silichristin, silidianina, apigenina, silyhermina, neosilyhermin, siliandrina, deoxysildianin, dehydrosilybina, deoxysilycristina silybonol) olejek eteryczny, aminy biogenne (histamina, tyramina), kwas stearynowy, kwas pamitynowy, betainę.

 

Preparaty zawierające wyciąg z Silybum są silnymi antyutleniaczami, wymiatają wolne rodniki, neutralizują nadtlenki. Hamują więc procesy starzenia tkanek, zapobiegają nowotworom. Działają silnie lipotropowo, regulują gospodarkę tłuszczową, zapobiegają marskości i stłuszczeniu wątroby oraz nerek, ochraniają wątrobę i nerki przed szkodliwym wpływem wirusów, bakterii, toksyn. 

Sylimaryna wykazuje właściwości ochronne w stosunku do DNA komórkowego. Jest immunomodulatorem, działa przeciwcukrzycowo i ochronnie na trzustkę. Ponadto działa przeciwzapalnie, obniża stężenie cholesterolu we krwi, wywiera wpływ przeciwmiażdżycowy.

 

 

Źródło: strona internetowa Centrum Naukowo- Badawczego Dr Ireny Eris