Czy że śmiercią nam do twarzy? Pytanie trudne, tym bardziej, że sama śmierć, jest terminem, po którym postawić można znak zapytania. Dla lekarzy sprawa jest jasna; zgon człowieka można ogłosić po ustaniu aktywności krążeniowo-oddechowej organizmu, lub stwierdzeniu ustania aktywności pnia mózgu. Co pewien czas wraca dyskusja dotycząca zasadności powoływania się na kryterium śmierci mózgowej. Pojawiają się opinie wskazujące, że do zabiegów transplantacyjnych wykorzystuje się organy osób żywych. Zwolennicy podobnych teorii najczęściej nie wskazują alternatywnych metod określenia śmierci człowieka. W podobnych dyskusjach często zapomina się jednak o innej perspektywie. Mowa o sytuacji, w jakiej znajduje się rodzina osoby, której funkcję mózgowe ustały. Rodzina widząc bliską sobie osobę podłączoną do respiratora słyszy, że praca serca nie ustala, ciało cały czas jest ciepłe... Jak w takiej sytuacji uwierzyć, że syn, mąż, mama lub żona "są już po drugiej stronie"?