Te i inne pytania podejmuje współczesna psychologia, pokazując że nuda, coraz częściej obecna w naszej codzienności, wcale nie musi być nudna. Mało tego – wywiera ogromny wpływ na nasze życie.
Nudzie ulec można w dwojaki sposób, zależnie od typu osobowości. Pierwszy to osoby aktywne, stale szukające nowych doświadczeń – dla nich „szarówka” życia w zbyt małym stopniu przyciąga ich uwagę, a świat jako taki powoduje ciągły niedosyt. Drugi typ osobowości to postawa przeciwna – lęk przed światem i wyzwaniami, prowadzący do stworzenia własnej, zamkniętej strefy bezpieczeństwa. Poczucie bezpieczeństwa jest jednak niewystarczające, a ograniczona rzeczywistość prowadzi do ciągłego znudzenia.
Poddawanie się nudzie może być destrukcyjne i jest najczęstszym czynnikiem prowadzącym do uzależnień od alkoholu, tytoniu i narkotyków – jak dowodzą badania przeprowadzone na grupie nastolatków w południowej Afryce. W innym doświadczeniu, w którym uczestniczy zostali zamknięci w pomieszczeniu na okres 15 min bezczynności, mając do dyspozycji guzik włączający impuls elektryczny skierowany do łokcia – wielu nacisnęło go, ponieważ ból był jedynym sposobem przerwania nudy. Nuda może też istotnie skrócić życie – w badaniu Whitehall, analizującym wpływ warunków socjologicznych na jakość i długość życia średniowiecznej brytyjskiej służby cywilnej, wykazano, że u osób mniej aktywnych - a więc narażonych na nudę – nawet o 30 % wzrastało ryzyko śmierci w ciągu kolejnych trzech lat.
Nuda może jednak działać również stymulująco, ponieważ naprzeciw niej wychodzi ciekawość i kreatywna chęć wyjścia z marazmu. Takie zjawisko może być odpowiedzią na podstawowe pytanie o zasadność istnienia nudy. Według psychologii ewolucyjnej, emocje podlegają naturalnej selekcji tak samo jak cechy fizyczne. Dlaczego więc nuda – jako stan negatywny – nie została wyeliminowana w drodze rozwoju ludzkości? Być może to właśnie nuda leżała u podstaw przełomowych odkryć i podróży? Współczesna psycholog, dr Sandi Mann z University of Central Lancashire, prowadzi eksperyment, w którym ochotnicy podejmują się ekstremalnie nieciekawych i monotonnych zajęć, takich jak kopiowanie listy numerów z książki telefonicznej. W następstwie tych zajęć, osoby te uzyskiwały dużo lepsze wyniki w testach kreatywności i nieszufladkowego myślenia. Doświadczając braku stymulacji z zewnątrz, próbowali odnaleźć ją wewnątrz siebie.
Długotrwała nuda z pewnością nie jest korzystna, jednak z drugiej strony, może nie warto odganiać jej za wszelką cenę? Przykładowo co chwilę sięgając po komórkę lub inne zajęcia, które chwilowo zajmują uwagę, lecz w efekcie usypiają ciekawość i kreatywność?
A w jaki sposób Ty się nudzisz? Ten test pomoże Ci to sprawdzić:
KOMENTARZE