Tym pomocnym elementem własnego organizmu okazują się być mikropęcherzyki, które są w stanie podróżować do komórek chrzęstnych. Dzięki temu okazać się mogą w przyszłości pomocnym narzędziem dostarczenia konkretnej substancji terapeutycznej do stawu.

Mikropęcherzyki są to bardzo małe struktury komórkowe (rozmiar od 0,05 do 1 mikrometra średnicy), które składają się z płynu otoczonego membraną. Są uwalniane przez różne komórki celem transportu lipidów i białek do innych komórek docelowych. Te małe struktury zostały po raz pierwszy opisane w 1949 roku jako tzw. „kurz komórkowy” – czyli bezużyteczne resztki komórkowe. Ich rola w przebiegu procesu chorobowego jest jak dotąd słabo poznana. Mikropęcherzyki krwinek białych mają tendencje do gromadzenia się w dużych ilościach w stawach pacjentów cierpiących na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS). Zjawisko to było dosyć intrygujące dla badaczy, ponieważ wiadomo, że struktury te zawierają w sobie ponad 300 rodzajów białek, różniących się w zależności od sytuacji. Po przeniknięciu do chrząstki mikropęcherzyki wyzwalają mechanizmy naprawcze organizmu wewnątrz stawu. Zjawisko to udało się wykryć za wykorzystaniem metod fluorescencji. Ponadto naukowcy wyhodowali genetycznie zmodyfikowane myszy, które produkowały mniej mikropęcherzyków. Zwierzęta te miały więcej oznak erozji chrząstki stawowej niż myszy z grupy kontrolnej.

Kluczową substancją dostarczaną przez pęcherzyk jest białko przeciwzapalne - Aneksyna A1, które inicjuje procesy gojenia. Obecność substancji w chrząstce zapobiega obumieraniu jej komórek podczas zapalenia oraz regeneruje uszkodzoną już tkankę.

Główny autor badania, prof. Mauro Perretti powiedział - Chrząstka stawowa od dawna była uważana za nieprzeniknioną strukturę dla komórek i innych małych struktur. Prowadziło to naturalnie do ograniczenia możliwości w dostarczaniu skutecznych leków do stawu objętego procesem chorobowym. Ku naszemu zaskoczeniu, odkryliśmy, że pęcherzyki uwalniane z krwinek białych mogą podróżować prosto do chrząstki i są w stanie dostarczyć tam pożądaną substancję, a ponadto wykazują one działanie ochronne na chrząstki dotknięte już stanem zapalnym. Nasze badania wskazują, że pęcherzyki mogą stać się nową strategią terapeutyczna dla pacjentów cierpiących na uszkodzenia chrząstki w wyniku takich schorzeń jak zapalenie kości, stawów, RZS i po urazach. Zastosowanie terapii z wykorzystaniem własnych mikropęcherzyków pacjenta może ograniczyć pobyt chorego w szpitalu do jednego dnia. Ponadto mikrostruktury te można uposażyć nie tylko w substancję przeciwzapalną ale i w kwasy omega-3 lub inne 

pomocne w przebiegu choroby cząstki.