Od dawna mówi się o tym, że drukarki 3D to przyszłość medycyny i transplantologii. Te nowoczesne urządzenia pozwalają w sposób stosunkowo tani i szybki „wyprodukować” nawet całynarząd, który przeszczepiony do organizmu biorcy nie zostanie odrzucony dzięki zastosowaniu materiałów biokompatybilnych. Jak dotąd najczęściej technologię tą wykorzystywano do tworzenia implantów kości (np. ubytki kości czaszki po wypadkach). Zabiegi z wszczepianiem takich ekwiwalentów wykonuje się z powodzeniem na coraz większą skalę także w Polsce. Nowością natomiast byłaby rekonstrukcja tkanek miękkich.

Niemieccy badacze wytyczają drogę w kierunku coraz bardziej efektywnego wykorzystywania materiałów biokompatybilnych w celu naprawy ludzkich tkanek. Skupiając się na wyjątkowo trudnym przypadku przywrócenia chrząstki, która jest jak wiadomo bardzo wytrzymała i jednocześnie elastyczna, naukowcy badali nowe połączenie materiałów mających zastosowanie w drukarkach 3D. Konkretnie chodzi o specjalną mikrofibrę zawieszoną na hydrożelowym rusztowaniu. Taka kompozycja wyjątkowo dobrze naśladuje tkankę pierwotną oraz wspomaga wzrost i sieciowanie ludzkich komórek chrząstki.

Doskonalona dziś technologia w przyszłości miałaby posłużyć do zastąpienia patologicznych lub usuniętych w wyniki zabiegu tkanek miękkich – np. w inżynierii rekonstrukcji piersi i inżynierii tkankowej mięśnia sercowego.

Nowa technika druku 3D zwana „melt electrospinning”, prócz funkcji usztywniającej stanowi również rusztowanie do wzrostu komórek, co zapewnia przyspieszony proces gojenia. Prof. Dietmar W. Hutmacher, jeden z głównych autorów badania wyjaśnia – Takie rozwiązanie pozwala nam w bardziej naturalny sposób budować chrząstkę stawową. Całość wygląda bardzo obiecująco i oznacza nie tylko naprawę stawów, ale na przykład rekonstrukcję piersi po zabiegu mastektomii czy rozwój inżynierii tkankowej serca.

Poniżej przykładowy film przedstawiający pracę drukarki 3D.