Ten proces gojenia może powodować przerastanie blizn lub właśnie powstanie ziarniniaka. Jeśli rozrost tkanki w głębi rany jest nadmierny, mówi się o powstaniu ziarniny. Zazwyczaj są to kuliste twory o czerwonej lub jasnoróżowej barwie, które mogą krwawić. Może też sączyć się płyn. Ziarniniaki występują na skórze pojedynczo, mogą osiągać wielkość kilku milimetrów, raczej nie przekraczając jednego centymetra. Ziarninowanie rany występuje wtedy, gdy nie doszło do pierwotnego zamknięcia rany.

Ziarnina powstaje w procesie gojenia się rany. Jedną z przyczyn powstawania ziarniniaka jest mechaniczne drażnienie skóry w miejscu, w którym pojawia się ziarnina. Może wystąpić po ukłuciu, np. po przebiciu skóry do założenia kolczyka. Zmiany hormonalne również są czynnikiem przyczyniającym się do powstania ziarniniaka, dlatego często zdarzają się u kobiet w ciąży, a także podczas przyjmowania doustnej antykoncepcji. Zażywanie niektórych leków, w tym z grupy retinoidów oraz zakażenie gronkowcem również stanowią przyczyny pojawiania się przerośniętej ziarniny. Występuje też u noworodków po odpadnięciu kikuta pępowinowego w dnie pępka. Ziarniniaki towarzyszą przebiegom niektórych chorób, takich jak gruźlica, sarkoidoza, trąd, kiła, choroba Leśniowskiego-Crohna. Ziarniniak powstaje także na skutek powtarzalnego uszkodzenia łożyska gojącej się rany oraz niewystarczającego zabezpieczenia rany. Gdy powstanie, uniemożliwiony jest dalszy proces narastania nabłonka na ranę. Aby uniemożliwić przerost ziarniny, należy zapewnić ranie odpowiednią ochronę przed czynnikami zewnętrznymi. Powinna mieć ona odpowiednio wilgotne środowisko bez nadmiernego sączenia się rany. Wskazane są ponadto dostęp do tlenu, odpowiednia temperatura i pH. Czynniki te wpływają na właściwą migrację komórek w łożysku rany.

W momencie, kiedy pojawia się ziarniniak, ważna jest konsultacja z chirurgiem. Dostępne są różne metody leczenia. Przed wykonaniem zabiegu usunięcia należy przeprowadzić biopsję, ponieważ niektóre nowotwory skóry przypominają wyglądem ziarniniaka, dlatego należy je wykluczyć. Jedną z metod leczenia jest krioterapia, czyli wymrażanie przeprowadzone pod kontrolą lekarza dermatologa. Inną metodą leczenia jest zabieg elektrokoagulacji, który zazwyczaj przeprowadza się jednorazowo. Często występującą metodą leczenia jest zabieg chirurgiczny. Znanym sposobem jest także zastosowanie roztworu azotanu srebra na rozrośniętą ziarninę. Nierzadko wykonywana jest również laseroterapia. Odpowiednią metodę leczenia powinien dobrać lekarz. Wycięta zmiana powinna być zlecona do badania histopatologicznego. Warto mieć na uwadze, iż ziarniny mają tendencję do nawracania.