Badania kanadyjskich naukowców z duży prawdopodobnieństwem pozwalają stwierdzić, że uzyskiwany efekt przeciwzmarszczkowy po zastosowaniu DAME jest w istocie patologią na poziomie komórkowym polegającą na zaburzeniach wakuolizacji.
W odpowiedzi na DAME fibroblasty skóry ulegaja masywnej wakuolizacji (w przeciągu 0,5 - 4 godziny). Także inne aminy trzeciorzędowe np. trietanoloamina, często stosowana miejscowo, powodowały podobne efekty.

Tak więc w niedługim czasie po zastosowaniu DAME komórki "puchną", co wywołuje efekt wygładzenia zmarszczek. W późniejszym czasie towarzyszy temu jednak zwolnienie procesów przemiany materii, zwolnienie tempa podziału fibroblastów i ich obumieranie. Zaobserwowano, że w ciągu doby po podaniu DMAE w ilości typowej dla jednorazowej dawki kremu przeciwzmarszczkowego, w warunkach laboratoryjnych obumierało ponad 25 proc. fibroblastów.

Przytoczone badania przeprowadzane były zarówno in vitro z użyciem linii komórkowych fibroblastów skóry królika oraz komórek naskórka ludzkiego, jak i in vivo, na skórze wewnętrznej powierzchni ucha królika.

DMAE jest stosowany także w innych preparatach kosmetycznych np. szamponach i szminkach.

Źródło: Br J Dermatol. 2007 Mar;156(3):433-9