Technika została opracowana na uniwersytecie  Freidrich Schiller w Jenie (Friedrich-Schiller-University Jena) we współpracy z Fruanhofer Institute of Biomedical Technology w  St. Ingbert oraz opublikowana w magazynie Optics Letters. Metoda skupia się na badaniu głębszej struktury skóry, ocenia ilość kolagenu oraz elastyny, odpowiedzialnych za gładkość i elastyczność skóry.

Sprzęt używany w metodzie składa się z dwóch oddzielnych aparatur zarówno dla elastyny jak i kolagenu. Promienie lasera stymulują komóki skóry do emitowania światła o różnym kolorze dla kolagenu (niebieski) oraz elastyny (zielony).

Taka ocena możliwa była wcześniej jedynie po pobraniu próbki tkanki od pacjenta.

Uważa się, że metoda ma wielki potencjał i roprzestrzeni się w środowisku dermatologów, ale naukowcy, którzy opracowali metodę, wierzą także, że technika odegra rolę w sprawdzaniu efektywności preparatów opóźniających efekty starzenia a także kosmetyków chroniących przed słońcem.