Pochodzenie krzemianu

Krzemian otrzymywany jest w wyniku wietrzenia skaleni, które stanowią bazowe minerały budujące skorupę Ziemi. Zaliczany jest do glinek smektycznych. Po raz pierwszy zastosowano krzemian ponad 40 lat temu w produkcie do makijażu. Od tego czasu znany jest jako cenny składnik funkcyjny wielu preparatów kosmetycznych.

Właściwości fizykochemiczne

Krzemian magnezowo-aluminiowy wykazuje wysoką stabilność w przypadku wysokiego stężenia jonów. Ponadto, jest stabilny zarówno w wysokich, jak i niskich temperaturach. Proces uwodnienia układu, który przebiega z udziałem tego krzemianu, jest uzależniony od ilości dostarczonej energii. Można go przyspieszyć poprzez wprowadzenie zagęstnika do gorącej fazy wodnej oraz przez energiczne mieszanie fazy, które zapewnia odpowiednie siły ścinające. Należy też zwrócić uwagę na fakt, iż obecność różnych składników w fazie wodnej, np. konserwantu, substancji chelatujących, może ograniczać efektywność procesu uwodnienia i pęcznienia. Nadmiar składników rozpuszczonych w fazie wodnej może powodować też destabilizację kosmetyku. Składniki mieszające się z wodą, takie jak sole, związki powierzchniowo czynne, rozpuszczalniki, powodują wzrost lepkości układu zawierającego krzemian. Zaletą tego zagęstnika jest szeroki zakres pH, w którym może być stosowany (2-13). Zalecany jest do zagęszczania kosmetyków o barwie białej. Często stosowany jest także w kosmetyce kolorowej w celu odpowiedniego rozprowadzenia zawieszonych pigmentów.

Magnesium Aluminium Silicate w kosmetyce

Generalnie stosowany jest jako substancja, która dysperguje i zawiesza drobne i większe cząstki, takie jak drobiny peelingujące, barwniki mineralne, substancje aktywne sypkie. Krzemian magnezowo-aluminiowy ma zdolność do tworzenia struktur koloidalnych w wodzie, dzięki czemu nadaje odpowiednie właściwości reologiczne kosmetykom. Pełni rolę składnika zagęszczającego, wypełniającego oraz stabilizującego. Powoduje utrzymanie odpowiedniej konsystencji kosmetyku, absorbuje wilgoć, zapobiega wysychaniu kosmetyku i tworzeniu się grudek. Poprawia stabilność kosmetyku, obniża poczucie kleistości kosmetyku oraz może umożliwić ograniczenie zastosowania innych zagęstników. Pozwala na lepsze rozprowadzanie się produktu i pozostawia skórę przyjemną w dotyku. Często stosowany jest w produkcji past, żeli, kremów, lotionów. W przypadku farmaceutyków pozwala na kontrolowanie uwalniania substancji czynnej.