Zagadnienie klauzuli sumienia weszło na stałe do polskiej dyskusji społeczno- medycznej. Śledząc liczne debaty, jakie mają miejsce w odniesieniu do przywołanej problematyki dostrzec można, iż w znacznej większości skupiają się one na zawodzie lekarza: głównie ginekologa- położnika. Znacznie mniej miejsca poświęcane jest w tym kontekście zawodom pielęgniarki oraz położnej. Analizując sytuacje, jakie pojawiają się w rzeczywistości ostatnich z ww. specjalistów, dojść można do wniosku, iż nieustannie znajdują się w sytuacji, w której to pojawić się mogą kierowane w ich stronę oczekiwania niezgodne z ich sumieniem. Aktualnie podobne problemy dotyczą głównie zdarzeń mających miejsce na terenie oddziałów ginekologiczna – położniczych. W praktyce dotyczą one głównie tematu, asystowania np. położnej przy zabiegu przerwania, ciąży lub też wydobycia obumarłego w trakcie trwania ciąży płodu. W najbliższym czasie do omawianych zagadnień dołączyć może również kwestia przepisywania przez pielęgniarki/ położne środków antykoncepcyjnych. Od 2016r. wspomniani medyczni eksperci otrzymają uprawnienie do przepisywania recept, które dotyczyć mogą również wspomnianych preparatów. Czy analizując aktualną debatę społeczno- prawną dostrzec można, iż położne/ pielęgniarki posiadają realne prawo powołania się na swoje sumienie, w chwili odmawiania udziału w danym zabiegu? Jakie elementy owego działania muszą być spełnione, by np. położna nie spotkała się z karnym zarzutem zaniechania? Czy podobne zawodowe uprawnienie jest dzisiaj istotne, czy też jest ono coraz mniej aktualne?