Proces ten opracowany został przez Byrona Brehm-Stechera, adiunkta w żywności i żywieniu człowieka, oraz jego absolwenta Bledara Bisha. Proces ten zaczyna się od nałożenia samoprzylepnej taśmy na powierzchnię produktu. Następnie taśma jest delikatnie usuwana wraz z próbką, która się na niej osadza.  Próbka przenoszona jest na szkiełko a następnie zanurzana w ciepłym mydlastym płynie zawierającym genetyczny marker salmonelli. Marker ten łączy się z salmonellą dając fluorescencyjną poświatę, widzialną pod światłem ultrafioletowym. Wykorzystanie tego markera nazywane jest fluorescencyjną hybrydyzacją in situ (Fluorescent In-Situ Hybridization - FISH).     


Podejście to może powiedzieć badaczom czy produkt jest skażony w około 2 godziny. Dzisiejsze techniki pozwalają na otrzymanie wyników w przeciągu 1 do 7 dni. "Ta metoda jest szybka, łatwo, tania" powiedział Brehm-Stecher, w szczególności, że wszystko co potrzebujesz to taśma, blok grzewczy, mała wirówka i mikroskop fluorescencyjny.

Salmonella można znaleźć na produktach, takich jak pomidory, papryka, szpinak i inne. Produkt może być zanieczyszczony, podczas gdy jest on w polu lub w trakcie przetwarzania. Dokładne mycie produktu może pomóc, ale nie może zapewnić całkowitego bezpieczeństwa. Technika ta może być bardzo cennym podstawowym narzędziem badawczym.

Bartłomiej Borkowski