Nagroda Nobla  z medycyny i fizjologii, która w 2012r. trafiła do rąk Shinya Yamanaki i Johna Gurdona, jest jasnym sygnałem zwracającym uwagę, że istnieje obecnie, odnosząca się do komórek macierzystych metoda badawcza nie stwarzająca problemów etycznych. Podobne kontrowersje istnieją, jak coraz powszechniej wiadomo, w chwili, gdy wspomniane działania wykonywane są na embrionalnej „wersji” komórek. Pomimo interesujących odkryć naukowych w USA zgodnie z decyzją Sądu Najwyższego z początku 2013 roku, można przeznaczać federalne dotacje na podobne działania. Także w Unii Europejskiej prowadzona jest obecnie debata dotycząca programu Horizon 2020, w ramach którego przewiduje się możliwość przeprowadzania badań na embrionalnych komórkach macierzystych.

Ponadto, jak wskazuje część biotechnologów metoda przeprogramowania dojrzałych komórek macierzystych nie jest jeszcze doskonała i nie znamy potencjalnych skutków podejmowania podobnych działań dla dojrzałego organizmu (chociażby problem wektorów oraz nowej władzy, jaką w istocie posiada w akcie stworzenia „biotechnolog”). Pojawia się ponadto pytanie, czy mamy prawo niejako odtworzyć każdy ludzki organ, narząd, itd. Z kolei w kwestii komercyjnej występuje obecnie problem bezrefleksyjnego „kuszenia” pacjentów np. ofertami chińskich klinik, które bez wskazywania dowodów działania oferują pacjentom np. terapię autyzmu z wykorzystaniem komórek macierzystych.

W ramach III Forum Bioetycznego zdecydowaliśmy się znaleźć rozwiązanie chociaż części z ww. pytań i wątpliwości. Pomogą nam w tym dwie badaczki podejmujące wspomniany temat z perspektywy biotechnologicznej oraz socjo- etycznej:

Dr Małgorzata Karbarz z Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz
Dr Alicja Łaska- Formejster z Uniwersytetu Łódzkiego   

Błażej Kmieciak
portal:biotechnologia.pl