Ixempra była dotychczas dopuszczona do użycia w kombinacji z innymi lekami przeciwnowotworowymi, min. capecitiabiną, u pacjentów u których leczenie pozostałymi dwiema terapiami nie przynosiło wyraźnych efektów leczniczych. Te terapie obejmowały: antacyklinę (taką jak doxorubicyna i epirubicyna oraz taksol (paclitaxel lub docetaxel). Ixempra została dopuszczona także do samodzielnego użycia u pacjentów otrzymujących antracykliny, taksol oraz capecitabinę.
Zgodnie z Amerykańskim Stowarzyszeniem ds. raka rocznie notowane jest około 180 00 nowych przypadków raka piersi. Metastatyczny nowotwór tego typu jest najbardziej zaawansowanym stadium tej choroby i może rozwija przerzuty w praktycznie każdej części ciała.
Ixempra, jak wykazano, wiąże się z mikrotubulami komórek rakowych, przez co zaburza wazne w życiu komórki procesy zachowania kształtu oraz podziału komórkowego.
Bezpieczeństwo i efektywność stosowania Ixempra w połączeniu z capecitabiną była oceniana u 752 pacjentów w ranodomizowanym badaniu klinicznym w porównaniu do działania samej capecitabiny. Połączenie obydwu leków opóźnia progresję raka i śmierc pacjenta.  Efekty uboczne to neuropatia obwodowa, supresja szpiku kostnego. Inne efekty toksyczne to nudności, wymioty, sztywność mięśni, zmęczenie i generalnie osłabienia.
Ixempra jest podawana dożylnie a dystrybuowana jest przez Bristol-Meyers Squibb Company, Princeton, New Jersey.

Źródło: FDA