Dane te zostały zaprezentowane podczas Zjazdu "2004 United European Gastroenterology Week".

Zelnorm (tegaserod) jest pierwszym z dość nowej klasy środków poprawiających motylność, znanych jako agoniści receptorów serotoniny IV (agoniści 5HT4), opracowanych specjalnie dla leczenia wieloobjawowych syndromów schorzeń motylności w rodzaju IBS-C. Uruchamiając receptory 5HT4 w przewodzie pokarmowym, Zelnorm przywraca normalność w opóźnionej motylności oraz zmniejsza wrażliwość układu jelitowo-żołądkowego. Zelnorm został odkryty i opracowany przez Novartis i zatwierdzony do leczenia IBS przez ponad 50 krajów, w tym w Australii, Szwajcarii, Kanadzie, USA, Meksyku, Chinach i Brazylii. Zelnorm zatwierdzono również w leczeniu przewlekłych zaparć w ponad 10 krajach, w tym USA i Meksyku. Prowadzone są również badania nad Zelnormem jako potencjalnym lekiem na inne powszechne schorzenia układu trawiennego, jak zespół odpływowy żołądkowo-przełykowy (gastroesophageal reflux disease - GERD) oraz niestrawność ('zgaga'). Badania kliniczne leku zostały określone jako ZZENSAA zostały uznane za najpoważniejsze z dotychczasowych badań oceniających wielokrotne stosowanie leku na IBS-C u kobiet. Badanie ZENSAA polegało na zrandomizowanym, dwustronnie- zabezpieczonym, wieloośrodkowym badaniu z zastosowaniem placebo dla 2 660 kobiet cierpiących na IBS-C. Badanie przeprowadzono w 262 ośrodkach na terenie 24 państw, w tym Wielkiej Brytanii, Niemiec, Francji, Włoch, Hiszpanii, USA, Nowej Zelandii, Kanady, Meksyku i Afryki Południowej. W pierwszym okresie leczenia uwzględniono 2 135 pacjentów, którym podawano 6 mg Zelnormu dwa razy dziennie oraz 525 pacjentów przyjmujących placebo (w stosunku 4:1). Badanie przerwano dla wszystkich grup pacjentów po upływie 4 tygodni, po czym następował okres bezlekowy trwający od 2 do 12 tygodni. Następnie, po ponownym wystąpieniu objawów, ponownie randomizowano grupę pacjentów. W drugim okresie leczenia, Zelnorm podano 488 pacjentom, a 495 podano placebo (w stosunku 1:1). Podczas badań klinicznych, znacznie większy odsetek pacjentów doznawał ogólnej ulgi w objawach po podaniu Zelnormu, np. zmniejszenie natężenia bólu w jamie brzusznej, wzdęć i zaparć. U większości pacjentów zmniejszenie objawów następowało już po upływie tygodnia. Lek okazuje się być dobrze tolerowanym przez organizm, oraz wykazuje się charakterystyką skutków ubocznych porównywalną do placebo, z wyjątkiem biegunki. Większość pacjentów zgłaszających biegunkę doznało tylko jednego zdarzenia, które w większości przypadków występowało w pierwszym tygodniu leczenia. Zazwyczaj biegunka ustępowała z biegiem leczenia. "Te korzystne wyniki ilustrują to, co od zawsze wiemy na temat Zelnormu - iż środek ten wyróżnia się terapeutycznym działaniem na rozliczne objawy dysmotylności towarzyszące IBS, ku zadowoleniu zarówno pacjentów jak i lekarzy - stwierdził Joerg Reinhardt, dyrektor Działu Badawczo-Rozwojowego w Novartis Pharma AG. - Stosowanie Zelnormu rokuje możliwość leczenia dziesiątków tysięcy obecnie nieobjętych terapią chorych na IBS-C, i stąd nasza determinacja wprowadzenia Zelnormu na rynek Unii Europejskiej." Zespół nadwrażliwości jelita grubego z zaparciem (IBS-C) to przewlekłe, nawracające upośledzenie motylności, które charakteryzuje się szeregiem objawów, w tym bólem i dyskomfortem w okolicy brzucha, wzdęciem i zaparciem (4, 5, 6). Serotonina (5HT), występująca naturalnie w organizmie substancja regulująca motylność oraz odczuwanie bólu w jelitach, wydaje się odgrywać znaczącą rolę w zachowaniu normalnych funkcji przewodu pokarmowego. Uważa się, że serotonina oddziaływuje na przemieszczanie pokarmu jak również substancji odpadowych w organizmie (7, 8, 9). Aktualnie w Europie nie ma w sprzedaży skutecznego środka leczniczego na zespół IBS. W skład tradycyjnego leczenia IBS wchodzi cała plejada terapii objawowych, które niekiedy wzajemnie pogarszają swe objawy.