Badania donoszą, że myszy z zaindukowanymi symptomami choroby Alzheimera po podaniu PPT (ang. propylpyrazole triol) czują się lepiej niż po terapii estrogenowej. Ale w odróżnieniu od estrogenu, który może powodować przerost śluzówki macicy i jest znanym czynnikiem ryzyka nowotworu endometrium i nowotworu piersi, PPT nie powoduje wyraźnych zmian na szlaku rozrodczym zwierząt. Jest to pierwszy krok w poszukiwaniu bezpieczniejszych substancji, które wywierają, tak jak estrogen, pozytywne efekty na funkcje psychiczne i gęstość kości. PPT stanowi alternatywę dla obecnej hormonalnej terapii zastępczej i znane jast jako SERM (selektywne modulatory receptora estrogenowego). Sa to tkankowo specyficzne substancje, działające wybiórczo na wybrane części ciała. Niektóre z nich sa dostępne już na rynku. Tamoxifen, lek na raka, blokuje strogen w tkance piersi, zaś raloxifen jest estrogenowym składnikiem poprawiającym gęstość kości, ale hamującym działanie estrogenów w piersiach i macicy. Raloxifenem posłużono się do zredukowania ryzyka zaburzeń poznawczych u kobiet po menopauzie. Badania endokrynologiczne powinny zachęcić naukowców do potencjalnych korzyści jaką stanowi SERM. Inna substancja z klasy SERM jest DPN (diarylpropionitrile) ukazała ograniczone korzysci u myszy z symptomami Alzheimera. PPT i DPN działaja na różne części szlaku estrogenowego. Odkrycie zróżnicowania w efektach działania czynników z klasy SERM sugeruje mozliwośc zaprojektowania optymalnego składnika z najniższym profilem ryzyka, co jest niezwykle ważne, aby uchronić miliony kobiet przed rakiem piersi, jaki może wywołać hormonalna terapia zastępcza.

Źródło: www.sciencedaily.com, Adapted from materials provided by University of Southern California