Profil bezpieczeństwa leczenia skojarzonego niwolumabem i ipilimumabem był zbieżny z wcześniejszymi wynikami. W analizie danych z 5 lat działania niepożądane związane z leczeniem kształtują się podobnie, jak we wcześniejszych analizach: TRAE wystąpiły u 300 (96%) pacjentów w grupie leczenia skojarzonego, 271 (87%) pacjentów w grupie leczonej niwolumabem i u 268 pacjentów (86%) w grupie leczonej ipilimumabem. Działania niepożądane stopnia 3/4 wystąpiły odpowiednio u 186 (59%), 73 (23%) i 86 (28%) pacjentów.

Odsetek pacjentów z odpowiedzią obiektywną utrzymuje się na podobnym poziomie i w przypadku leczenia niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem wynosi 58% wobec 45% dla niwolumabu w monoterapii i 19% dla ipilimumabu w monoterapii, natomiast odsetek pacjentów z odpowiedzią całkowitą nadal rośnie, osiągnąwszy po pięciu latach 22% w przypadku leczenia niwolumabem i ipilimumabem, 19% w przypadku monoterapii niwolumabem i 6% w przypadku monoterapii ipilimumabem. Ponadto odsetek pacjentów pozostających przy życiu i niewymagających leczenia wyniósł 74% w grupie leczenia skojarzonego niwolumabem z ipilimumabem, a w monoterapii 58% dla niwolumabu i 45% dla ipilimumabu.

Wśród pacjentów z mutacją BRAF i bez mutacji (typ dziki) wskaźnik 5-letniego przeżycia całkowitego wyniósł odpowiednio 60% i 48% u pacjentów leczonych niwolumabem i ipilimumabem w skojarzeniu, przy 46% i 43% w przypadku monoterapii niwolumabem i 30% i 25% w grupie przyjmującej sam ipilimumab. Jakość życia związana ze stanem zdrowia utrzymywała się na tym samym poziomie podczas leczenia niwolumabem i po jego zakończeniu, a także w trakcie i po zakończeniu terapii z zastosowaniem niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem

– Do niedawna trudno było o 5-letnie przeżycia w przypadku pacjentów z rozsianym czerniakiem – stwierdził prof. dr James Larkin FRCP, główny badacz w badaniu CheckMate-067 i konsultant medyczny ds. onkologii w Royal Marsden NHS Foundation Trust. – Obecnie mamy do czynienia z bezprecedensową sytuacją, gdyż ponad połowa pacjentów leczonych niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem przeżywa pięć lat, a 74% z pozostających przy życiu pacjentów nie wymagało zastosowania kolejnej terapii.