Przeprowadzone badania wskazują,  że leki używane w terapii antyretrowirusowej uszkadzają mitochondria obecne w komórkach.

Wyniki przeprowadzonych analiz wyjaśniają, przyczyny  chorób układu krążenia i demencji u pacjentów  zakażonych wirusem HIV u których stosowano preparaty  antyretrowirusowe.

Szeroko stosowana terapia ARV polegała na podawaniu chorym , nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy określanej skrótem NRTI . Najczęściej stosowanym lekiem była azydotymidyna (AZT).  Działanie leku polegało  na przerwaniu procesu replikacji wirusa HIV w zainfekowanej komórce. Lek hamując aktywność enzymu odwrotnej transkryptazy HIV wstrzymywał syntezę łańcucha DNA  wirusa spowalniając  tym samym proces zakażenia. Główną wadą terapii  AZT jest nabywana w trakcie leczenia lekooporność .

Stosunkowo niska cena leków  okazała się być deską pomocy dla osób zarażonych wirusem w krajach trzeciego świata. 

W krajach o wysokich dochodach, terapie NRTI są  obecnie rzadko stosowane. Wynika to z obaw dotyczących toksyczności leków oraz niepożądanych skutków ubocznych, które pojawiały się w trakcie długiego okresu stosowania preparatów.

 Pacjenci stosujący terapię ARV dłużej niż rok  uskarżali się na ciągłe zmęczenie i brak siły. Wynikiem złego samopoczucia pacjentów jest uszkodzenie struktury mitochondrium,  które regulują proces wytwarzania energii. Mitochondria to baterie dzięki którym „ładują” się nasze komórki.

Red. Agata Bednarek