Chemioterapia jest dla lekarzy i pacjentów bardzo frustrującym procesem, bo zwykle kończy się podawaniem bardzo szkodliwych i niezwykle toksycznych substancji do organizmu pacjenta. Tylko niewielka cześć przyjętych związków dociera do guza. Pozostała część krąży w krwioobiegu powodując tak charakterystyczne i nieprzyjemne działania niepożądane.

Próbując naprawić istniejący stan rzeczy i dotrzeć wprost do komórek nowotworowych naukowcy z University of California, San Diego wraz z bioinżynierem Stuartem Ibsenem, podjęli wysiłek i są na najlepszej drodze do osiągnięcia upragnionego celu. Zespół naukowców umieścił lek w pęcherzyku o wielkości krwinki, a następnie otoczył go kolejnym pęcherzykiem, który stabilizuje strukturę i pozwala zamknąć w swoim wnętrzu dodatkową, niewielką porcję cytostatyku. Warstwy pęcherzyków chronią zdrowe komórki przed toksycznymi efektami działania leku, podczas ich przemieszczania w krążeniu ogólnym. Technologia oparta jest na ultradźwiękowych pośrednikach wymiany, które nie dopuszczają do kontaktu leku z komórkami zdrowymi. Podczas kontaktu pęcherzyka z falą ultradźwiękową w obszarze nowotworu, ulega on dezintegracji i lek uwalniany jest w okolice guza.

Pęcherzyk pęka i otwiera się jedynie kiedy uderzy w niego fala ultradźwięków. Tak więc, koncentrując ultradźwięki jedyne w okolicach guza, lek jest uwalniany tylko w momencie jego największego zapotrzebowania. Proces może być monitorowany dzięki zaawansowanej technologii obrazowania. Dodatkową zaletą jest efekt komórkowy uzyskiwany dzięki ultradźwiękom. Fale powodują, iż lek przeciwnowotworowy łatwiej dociera i przenika przez błonę komórkową oraz wnika do komórek. Ograniczając działania niepożądane, zwiększamy skuteczność terapii co jest niewątpliwie wielkim plusem zastosowanej w ten sposób terapii.

Badania są we wczesnym etapie rozwoju, a leczenie jest skuteczne tylko w przypadku nowotworów o ściśle zdefiniowanym położeniu. Niezbędna jest dokładna znajomość położenia guza, w przypadku tej procedury. Jakkolwiek, leczenie może być przydatne w celu zmniejszania wielkości dużych guzów przed operacją, wliczając w to raka piersi, jajników, pęcherza moczowego i prostaty oraz raka węzłów chłonnych czy miejsc gdzie operacje nie są bezpieczną opcją. Kolejnym krokiem ma być system oparty o nanocząsteczki, które mają dłużej utrzymywać się i działać w organizmie chorego. Ma być to również bardziej stabilna forma podania leku.

Obecnie stworzone pęcherzyki mogą krążyć w organizmie tylko kilka minut. Przechodząc do rozmiaru nanoczątsteczek, naukowcy chcą ograniczyć tendencję do ich zlepiania i kompresji. Nowe formy podania leku na bazie nanocząstek będą mogły przetrwać, aż do kilku godzin utrzymując ich wysokie bezpieczeństwo i skuteczność w obszarze guza.

Krzysztof Słomiak

Źródło: www.fiercedrugdelivery.com