Rada nadzorcza Polfy Tarchomin zdecyduje dziś, czy Aurelia Ostrowska, prezes zarządu spółki, straci stanowisko. Jej odwołania domagają się pracownicy fabryki, którzy obwiniają ją za ponad 20-milionową stratę. Zarzucają brak wiedzy, złą wolę i działania które mogą doprowadzić do bankructwa zakładu.
Po przeszło trzech latach od utworzenia Polskiego Holdingu Farmaceutycznego (PHF), którego częścią jest Tarchomin, fabryka wróciła do punktu wyjścia - tak jak w 2004 roku ma wielką stratę i znowu wymaga szybkiej restrukturyzacji. I znów zredukowanie straty to warunek niezbędny, aby Tarchomin stał się częścią jednej spółki Polfa Polska, jaką mają utworzyć państwowe: Polfa Warszawa, Pabianice, a w przyszłości Tarchomin.
Nowy doradca zarządu PHF przygotował nowy plan konsolidacji trzech fabryk. Nowa jest jednak głównie data, bo większość pomysłów nie jest nowa - to niezrealizowany scenariusz napisany już w pierwszym roku istnienia PHF. To nie wina doradcy, ale samych Polf i ministerstwa Skarbu, które nie potrafiło wyegzekwować realizacji własnej strategii budowy sprawnego organizmu.
Od trzech lat holding przeżywa te same wydarzenia. Polfy zmarnowały ponad trzy lata, nie potrafiły zahamować postępującego spadku wszystkich wskaźników ekonomicznych i utraty rynku. Zapowiadane na 2006 rok wprowadzenie na giełdę jest odkładane w każdym roku o kolejne lata - ostatnio na 2010 roku Aleksander Grad, nowy minister skarbu, który jako szef sejmowej Komisji Skarbu ostro krytykował zarząd holdingu, jeszcze nie zajął stanowiska w sprawie PHF. Poprosił jednak, jak zapewniają pracownicy PHF, o niepodejmowanie gwałtownych decyzji. Niewykluczone, że Polfa Tarchomin wystąpi wkrótce do MSP z wnioskiem o indywidualne potraktowanie - rozpoczęcie prywatyzacji i poszukiwanie inwestora. MSP może się zgodzić na takie rozwiązanie.
Tarchomin różni się od pozostałych dwóch fabryk. Jest jednym z największych producentów antybiotyków, ale znaczącą część działalności stanowi też produkcja chemiczna substancji, które nie są gotowymi lekami.
Źródło: Gazeta prawna
Po przeszło trzech latach od utworzenia Polskiego Holdingu Farmaceutycznego (PHF), którego częścią jest Tarchomin, fabryka wróciła do punktu wyjścia - tak jak w 2004 roku ma wielką stratę i znowu wymaga szybkiej restrukturyzacji. I znów zredukowanie straty to warunek niezbędny, aby Tarchomin stał się częścią jednej spółki Polfa Polska, jaką mają utworzyć państwowe: Polfa Warszawa, Pabianice, a w przyszłości Tarchomin.
Nowy doradca zarządu PHF przygotował nowy plan konsolidacji trzech fabryk. Nowa jest jednak głównie data, bo większość pomysłów nie jest nowa - to niezrealizowany scenariusz napisany już w pierwszym roku istnienia PHF. To nie wina doradcy, ale samych Polf i ministerstwa Skarbu, które nie potrafiło wyegzekwować realizacji własnej strategii budowy sprawnego organizmu.
Od trzech lat holding przeżywa te same wydarzenia. Polfy zmarnowały ponad trzy lata, nie potrafiły zahamować postępującego spadku wszystkich wskaźników ekonomicznych i utraty rynku. Zapowiadane na 2006 rok wprowadzenie na giełdę jest odkładane w każdym roku o kolejne lata - ostatnio na 2010 roku Aleksander Grad, nowy minister skarbu, który jako szef sejmowej Komisji Skarbu ostro krytykował zarząd holdingu, jeszcze nie zajął stanowiska w sprawie PHF. Poprosił jednak, jak zapewniają pracownicy PHF, o niepodejmowanie gwałtownych decyzji. Niewykluczone, że Polfa Tarchomin wystąpi wkrótce do MSP z wnioskiem o indywidualne potraktowanie - rozpoczęcie prywatyzacji i poszukiwanie inwestora. MSP może się zgodzić na takie rozwiązanie.
Tarchomin różni się od pozostałych dwóch fabryk. Jest jednym z największych producentów antybiotyków, ale znaczącą część działalności stanowi też produkcja chemiczna substancji, które nie są gotowymi lekami.
Źródło: Gazeta prawna
KOMENTARZE