Badania wskazują na zmniejszenie ryzyka zachorowania u 89% pacjentów.
„ Glivec® wymyślono jako remedium na tzw. przewlekłą białaczkę szpikową. Badanie przeprowadzone na 1106 pacjentach w 117 klinikach w 16 krajach pomiędzy styczniem 2000 a styczniem 2001 roku wykazało, że lek działa znacznie skuteczniej od stosowanego wcześniej interferonu.
W 2002 roku okazało się, że Glivec® pomaga też pacjentom chorym na GIST. Choroba ta zdarza się na szczęście rzadko (15 zachorowań rocznie na milion), ale do tej pory właściwie nie było jak jej leczyć. Leki nie skutkowały, operacje były w stanie uratować niespełna 5 proc. pacjentów. Pierwsze próby zastosowania Glivecu® w leczeniu GIST lekarze przyjmowali z niedowierzaniem. Chorzy, u których niemal cały brzuch wypełniały guzy nowotworowe i dla których nie było już ratunku, zdrowieli w mgnieniu oka.
- Jeszcze niedawno lekarze i pacjenci modlili się o jedno - byleby to tylko nie był "ten" nowotwór - mówi Norman Scherzer, dyrektor organizacji skupiającej osoby chore na GIST. - Dziś wszystko się odwróciło - ciągnie Scherzer. - Jeśli ma być mięsak układu pokarmowego, to niech to będzie dający się leczyć GIST, modlą się pacjenci.
  Producent ma nadzieję, że lek "nie powiedział jeszcze ostatniego słowa" i że jego zastosowanie będzie rosło. Ostatnio testuje się działanie preparatu w leczeniu białaczek u dzieci. Pojawiają się też pierwsze sygnały, że może się on okazać przydatny w terapii raka prostaty, mięsaka Kaposiego, a być może także raka mózgu i piersi.

Czy to możliwe, żeby w tej superoptymistycznej historii nie było żadnych ciemniejszych punktów?

Naturalnie, że są. Malkontenci powiedzieliby, że po pierwsze, Glivec® jak dotąd działa wyłącznie na bardzo ściśle określony rodzaj nowotworów. Nie jest z pewnością żadną "cudowną pigułką na raka", lecz świetnym lekiem do stosowania w bardzo konkretnych, lecz jednocześnie dość rzadkich przypadkach.
Ale o ile ten argument trudno uznać za racjonalny (po prostu takiej jednej cudownej pigułki na raka nie ma i nie będzie), o tyle drugie zastrzeżenie jest już poważne. Glivec® nie działa bowiem na każdego pacjenta, nawet w tych szczególnych, sprawdzonych już wskazaniach. I tak np. w przypadku GIST wszystko zależy od rodzaju mutacji. Są więc przypadki, gdy Glivec ® jest skuteczny w niemal 100 proc., są też jednak i takie, kiedy skuteczność nie przekracza 20 proc.
Pojawia się również problem oporności na lek. Początkowo preparat działa bez zarzutu, ale potem może dojść np. do jakiejś nowej mutacji i Glivec® utraci swoją moc.”
(Sławomir Zagórski, Chicago; „ Glivec – lek, który dał nadzieję chorym na raka”, Gazeta.pl, 2003)


Opracował: Marcin Radke
Źródło: Novartis.com