Jak twierdzą neurobiolodzy, mechanizm ten działa tylko w interakcji z innymi obszarami mózgu. Wiadomo, że struktura korowa w kresomózgowiu jest w stanie tymczasowo przechowywać wspomnienia węchowe. Naukowcy poprzez wywoływanie sztucznego wrażenia przez stymulację badają, czy powyższe stwierdzenie odnosi się także do wspomnień długotrwałych.  

Plastyczność synaptyczna jest odpowiedzialna za przechowywanie wspomnień w strukturach pamięci mózgu. Podczas tego procesu komunikacja między neuronami jest zmieniana za pomocą procesu zwanego plastycznością synaptyczną, dzięki czemu powstaje pamięć. Neurobiolodzy zbadali czy kora gruszkowata szczurów jest w stanie wykazać plastyczność synaptyczną. O ile zmiana ta trwa dłużej niż cztery godziny, potwierdza to założenie o pamięci długotrwałej. Naukowcy wykorzystali zatem impulsy elektryczne w mózgu do naśladowania procesów, które wyzwalają kodowanie wrażeń węchowych jako pamięci. Zastosowali różne metody stymulacji, które różniły się częstotliwością i intensywnością impulsów. Wiadomo, że metody te mogą wywoływać długoterminowe efekty w innym obszarze mózgu odpowiedzialnym za długotrwałe wspomnienia – hipokampie. Co ciekawe, te same reguły postępowania nie wywoływały długoterminowego przechowywania informacji w postaci plastyczności synaptycznej w korze gruszkowatej. Zespół naukowców zastanawiał się, czy istnieje możliwość „poinstruowania” cortex piriformis, aby stworzyć pamięć długotrwałą. W tym celu, pobudzili wyższy obszar mózgu, zwany korą oczodołowo-czołową, który jest odpowiedzialny za rozróżnianie doświadczeń sensorycznych. W rezultacie stymulacja obszaru mózgu wywołała pożądaną zmianę w korze gruszkowej.

Badania niemieckich naukowców pokazują, że kora gruszkowata jest rzeczywiście w stanie służyć jako archiwum dla długotrwałych wspomnień, jednak potrzebuje instrukcji z kory oczodołowo-czołowej, czyli  wyższego obszaru mózgu wskazującego, że zdarzenie ma być przechowywane jako pamięć długotrwała.