Według badaczy, wszystkie te schorzenia można zaklasyfikować do jednej z dwóch kategorii, zależnie od tego, czy w komórce produkowane jest białko YAP (Yes-associated protein). Od tego natomiast zależy, jak choroba reaguje na leki. Pełni ono przy tym kluczową rolę w powstaniu guzów złośliwych. – Białko YAP nie tylko jest włączone lub nie, ale ma odwrotne pro- lub antynowotworowe działanie. Nowotwory z włączonym YAP potrzebują go do wzrostu i przetrwania. Natomiast te z wyłączonym YAP przestają rosnąć, gdy YAP zostanie aktywowane – wyjaśnia autor odkrycia Rod Bremner. 

Wiele nowotworów z wyłączonym białkiem YAP jest przy tym wysoce śmiertelnych. Jednocześnie okazuje się, że niektóre nowotwory, np. prostaty czy płuc, wyłączają produkcję tego białka, aby poradzić sobie z lekami. Co więcej, badacze odkryli, że białko to reguluje pływalność komórki – kiedy jest obecne, komórka ma tendencję do opadania i przylegania do podłoża, a gdy nie działa – do unoszenia się w cieczy. Takie cechy komórek od dawna są już wiązane z ich opornością na leczenie. 

– Prosta, zero-jedynkowa zasada, którą odkryliśmy, może ujawnić strategie leczenia wielu rodzajów raka, które należą albo do kategorii z wyłączonym białkiem YAP, albo do kategorii z włączonym. Co więcej, ponieważ nowotwory uczą się unikać terapii, opracowanie sposobu leczenia choroby z wyłączonym oraz włączonym YAP może stać się ogólnym podejściem zapobiegania oporności nowotworów na leczenie – podkreśla współautor publikacji Joel Pearson.

Autor: Marek Matacz (PAP)