Podanie syntetycznych małych interferujących RNA (siRNA) efektywnie wycisza ekspresję genów w hepatocytach gryzoni i naczelnych. Jakkolwiek może to zwiastować sukces w osiągnęciu swoistych celów terapeutycznych, zasadnym jest sprawdzenie czy wyciszanie genów in vivo może zaburzyć wewnątrzkomórkowe szlaki związane z aktywnością mikroRNA (miRNA). W ostatnim Nature odnajdziemy pracę Matthias i wsp., którzy wykazali, iż efektywne wyciszanie genów jako cel molekularny w wątrobach myszy i chomików może być osiągnięte poprzez ogólnoustrojowe podanie syntetycznych siRNA przy jednoczesnym braku wpływu na poziom miRNA w komórce. Taka administracja siRNA nie wpływa także na aktywność miRNA. Faktycznie, gdy badacze wytypowali dwa cele molekularne dla siRNA - gen dla apolipoproteiny B oraz czynnika VII (obydwa geny są specyficzne dla hepatocytów) osiągnęli około 80% zmniejszenie ilości mRNA jako transkryptu genów, jak i nie stwierdzili obniżenia ilości i aktywności trzech miRNA - miR-122, miR-16 oraz miR-7a). Co więcej, wielokrotne podawanie siRNA skierowanego przeciwko genowi hepatocytów Scap u chomików pozwoliło na długotrwałe osiągnięcie wyciszenia tego genu bez spadku miR-122. Badania te pokazują postęp w użyciu siRNA jako efektywnego i bezpiecznego narzędzia do wyciszania genów w badaniach na zwierzętach, a także stanowią kolejny głos przemawiający za użyciem tych cząsteczek terapii.


Nature