Wymyślono już całe mnóstwo potencjalnych zastosowań nanorurek węglowych - przede wszystkim, są one bardzo dobrym materiałem, który może być wykorzystywany m.in. przy konstruowaniu różnych, niewielkich urządzeń, gdzie wykorzystuje się zdolności nanorurek do przewodzenia prądu. Jednak przeprowadzono niewiele testów badających ich wpływ na komórki ssaków. W ostatnim czasie amerykańskim naukowcom udało się wykazać, że nanorurki węglowe mają właściwości genotoksyczne. Badano wpływ nanorurek węglowych na embrionalne komórki macierzyste myszy. Okazało się, że w komórkach myszy nanorurki najczęściej powodowały niszczenie DNA. Zwiększały również dwukrotnie częstość powstawania mutacji. Już wcześniej udowodniono, że powodują one powstawanie reaktywnych form tlenu i prawdopodobnie nanorurki, które akumulowały się w komórkach myszy, wywoływały pojawienie się reaktywnych form tlenu, co następnie aktywowało białko p53 będące supresorem nowotworowym. Białko to może indukować apoptozę lub aktywować białka biorące udział w naprawie DNA. W ten sposób wykazano, że nanorurki węglowe charakteryzują się genotoksycznością na poziomie komórkowym. Badania te pokazują, że nowe materiały zawsze należy traktować z dużą ostrożnością, zawsze niezbędne są analizy genotoksyczności. Cecha ta może się jednak okazać przydatna przy tworzeniu nowych leków przeciwnowotworowych.


Zhu L. et al. "DNA Damage Induced by Multiwalent Carbon Nanotubes..." Nano Lett. Nov. 29 2007