Do mezenchymatycznych komórek macierzystych wprowadzono zmodyfikowaną nić miRNA, która stymulowała komórki do produkcji powierzchniowych białek adhezyjnych oraz interleukiny-10, substancji mającej właściwości przeciwzapalne. Te zmodyfikowane komórki macierzyste wstrzyknięto myszom do krwi obwodowej. Były one zdolne do przemieszczania się w miejsca ognisk zapalnych i uwalniania substancji redukującej obrzęk.

Tym samym stworzono komórki działające jak „fabryki leków”, które docierały do miejsc zapalnych i produkowały interleukinę-10 na wystarczająco wysokim poziomie, aby miała działanie terapeutyczne.

Do badań wykorzystano mezenchymatyczne komórki macierzyste, ponieważ nie wywołują one odpowiedzi immunologicznej organizmu. W związku z tym, można je bezpiecznie używać nawet jeśli pochodzą od drugiego człowieka.

Aby zmodyfikować komórki za pomocą miRNA naukowcy wykorzystali techniki wcześniej opracowane w  Massachusetts Institute of Technology. Wykorzystane techniki, posługujące się miRNA do zaprogramowania komórek, są bezpieczne i nie modyfikują genomu komórki, do czego może dojść jeśli do manipulacji ekspresją genów stosowane jest DNA.

Wyzwaniem w przeprowadzonym doświadczeniu było to, iż mezenchymatyczne komórki macierzyste miały krótki czas trwania w krwi obwodowej. Zwykle od kilku godzin do kilku dni. Udowodniono jednak, że pomimo tego, komórki wystarczająco szybko docierały do miejsc zapalnych by wykazywać działanie terapeutyczne. Naukowcy pracują nad wydłużeniem czasu przetrwania komórek.

Leki biologiczne są jednymi z najlepiej sprzedających się leków. Ich wykorzystanie jest ciągle wyzwaniem, ale zaprezentowane badania mogą udoskonalić ich kliniczne zastosowanie.

Katarzyna Stankiewicz