Stwardnienie rozsiane (SM) jest autoimmunizacyjnym schorzeniem, w przebiegu którego aksony neuronów ulegają procesowi demielinizacji. Lin i wsp. scharakteryzowali rolę interferonu gamma (IFN-g) we wczesnych stadiach eksperymentalnego autoimmunizacyjnego zapalenia mózgu i rdzenia kręgowego (EAE) u myszy (schorzenie to wykazuje pewne podobieństwa ze stwardnieniem rosianym u ludzi). EAE może być wywołane poprzez immunizację myszy peptydem uzyskanym z glikoproteiny mieliny/oligodendrocytów (MOG). Chociaż IFN-g, jest cytokiną prozapalną rozważaną jako czynnik powodujący niszczenie mieliny w obu typach schorzeń (SM i EAE), istnieją także dowody świadczące o korzystnych skutkach jego aktywności. Autorzy doniesienia wskazują na zasadniczą rolę czasu w którym dochodzi do ekspresji IFN-g. Jeśli ekspresja IFN-g jest indukowana w ośrodkowym układzie nerwowym w czasie immunizacji MOG, powoduje obniżenie ciężkości EAE, chroniąc przed demielinizacją oraz spadkiem liczby oligodendrocytów (komórek powodujących mielinizację aksonów). Badacze sugerują, że korzystny wpływ działanie IFN-g jest związany z indukcją złożonej odpowiedzi związanej ze stresem. Proces ten odbywa się w retikulum endoplazmatycznym ER, gdzie kinaza PERK (trzustkowa kinaza retikulum endoplazmatycznego) fosforyluje podjednostkę eukariotycznego czynnika inicjującego proces translacji. Prowadzi to do zahamowania procesu tworzenia białka. PERK ulega aktywacji w oligodendrocytach po indukcji ekspresji IFN-g. Co więcej, myszy nie posiadające kinazy PERK nie odpowiadają na protekcyjny efekt wczesnej ekspresji IFN-g. Odkrycia te pokazują, że ochrona komórek przed nadmierną odpowiedzią zapalną (np. poprzez procesy związane z czasowym wywołanie stresu związanego z ER) może pomagać w zapobieganiu niszczeniu tkanek w procesach autoimmunizacyjnych.


J. Clin. Invest. 117, 448–456.