Odkryto bezpośrednią przyczynę przeziębienia. Listopadowy numer American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine donosi, że kanadyjscy i amerykańscy naukowcy zbadali genetyczne podłoże występowania takich dokuczliwych objawów jak katar czy kaszel. Okazało się, że ludzkie wirusy należące do rhinowirusów, które do tej pory uważano za odpowiedzialne za wywoływanie przeziębienia, nie są jego bezpośrednim powodem.

Ludzki rhinowirus (HRV), będący tylko pośrednią i niejedyną przyczyną przeziębienia - wywołuje je u 30 - 50% chorych i w niektórych przypadkach może doprowadzić do rozwoju gorszych schorzeń, takich jak na przykład astma. Najczęściej przeziębienie jest niegroźną chorobą, należy jednak pamiętać, że dla osób chorych na przewlekłe schorzenia dróg oddechowych dolegliwości spowodowane obecnością wirusa w organizmie mogą mieć poważne skutki dla zdrowia.
Uczeni odkryli, że bezpośrednia przyczyna wystąpienia objawów chorobowych związana jest ze zmianą ekspresji szeregu genów pod wpływem obecności HRV w komórkach. W badaniach wzięło udział 35 ochotników, którzy zostali zainfekowani wirusem. Następnie badacze pobrali wymazy z nosa tych osób zarówno przed, jak i po zarażeniu. Analiza z wykorzystaniem mikromacierzy DNA pokazała zmiany w profilu ekspresyjnym komórek już po 8 godzinach po infekcji. A po dwóch dniach zaobserwowano zmianę aktywności około 6500 genów. Modyfikacje ekspresji dotyczyły zarówno wzrostu, jak i spadku aktywności poszczególnych genów. Zaobserwowano, że białka związane z obroną przeciwwirusową, które pojawiają się w komórkach po infekcji i pomagają walczyć organizmowi z przeziębieniem, to przede wszystkim produkty genów, których ekspresja uległa zmianie pod wpływem działalności wirusa. Uczeni zwrócili szczególną uwagę na pewną grupę białek nazwanych przez badaczy „viperinami”, których aktywność wzrosła dwukrotnie w komórkach, w których doszło do zahamowania replikacji HRV.

Jeśli udałoby się poznać, które dokładnie geny zmieniają swój profil ekspresyjny zaraz na początku choroby jeszcze przed wystąpieniem pierwszych objawów, to być może udałoby się opracować mechanizm zablokowania tych zmian. Drugą kwestią jest identyfikacja molekuł, które pełnią zasadniczą rolę w walce z wirusem w ludzkim organizmie. Zwiększenie i wzmocnienie ich aktywności i efektywności działania za pomocą różnych substancji wspomagających wprowadzanych z zewnątrz dałoby nam nową broń w walce z wirusem. „Obecnie doniesienia nie pozwalają nam jeszcze na walkę z wirusem – powiedział David Proud z University of Calgary, jeden z głównych autorów artykułu – ale na pewno otworzą drogę do dużych osiągnięć w przyszłości”.




www.healthday.com 24/10/2008